Vertel eens

Wat is je opgevallen?

Ik wil je meenemen naar een klassiek herenhuis in Lodewijk XVI-stijl aan de Oude Boteringestraat, het bestuursgebouw van Rijksuniversiteit Groningen. In dit statige pand gaan we een klein kamertje binnen, zes vierkante meter in mijn herinnering, niks klassieks aan. Er staat een kast met boeken, een bureau met stapels papieren, een raam dat uitkijkt op een binnenplaats, twee stoelen. Een oudere man, midden zestig, spreekt met twinkelende ogen. Zijn gespreksgenoot is een twintiger, een studente. Ook haar ogen twinkelen.

De man was Geert Sanders, hoogleraar organisatiekunde. De studente was ik.

Na de eerste weken afstudeeronderzoek ging ik bij hem langs met mijn a4tje. Met een eerste aanzet voor de probleemstelling, deelvragen, ideeën voor een theoretisch kader. Ik was op zoek naar drijfveren van oudere vrijwilligers in de zorg.

Ik voelde me onzeker, zag zoveel mogelijkheden, wilde het graag goed doen en zocht naar focus. Met mijn hoofd.

De eerste vraag die hij mij stelde, was: ‘En Lisette, vertel eens, wat is je opgevallen?’

Raak. A4tje aan de kant. Ik vertelde wat me had geraakt tijdens gesprekken, waar ik me over verwonderde. Een vrouw van 81 die mij vertelde: ‘later als wij oud zijn, willen we ook hulp’.

De ruimte in dat kleine kamertje werd zo groot.

Met hartfocus en vleugels ging ik weer naar huis. Wat voelde ik me aangemoedigd om te volgen wat me opviel.

Elke keer als ik weer 360 graden in de rondte had gekeken,  bracht de vraag ‘vertel eens, wat valt je op?’ me weer nieuwe focus.

Of Geert Sanders vertelde zelf een verhaal. Een verhaal dat mij anders liet kijken. Ik dacht wel eens: Voor een buitenstaander moet het lijken alsof het hier helemaal niet om een afstudeeronderzoek gaat. Er worden vooral verhalen verteld.’

Het heeft me geleerd wat de kracht is van echte nieuwsgierigheid. Het opent het deurtje van het hart. Het hart dat vertelt wat echt belangrijk is. En laat dat nu ook de kracht zijn van verhalen. Datzelfde deurtje openen.

In de jaren daarna heb ik tijdens mijn werk als consultant en trainer in organisaties ervaren hoeveel positieve energie ontstaat als er echte nieuwsgierigheid is naar elkaar. Naar die andere blik, die andere denkwijze. Naar het verhaal van de ander.

Nieuwsgierigheid brengt openheid. Openheid brengt verbinding. Van mens tot mens. Van hart tot hart.

Daarom vertel ik verhalen. En daarom nodig ik mensen uit om hetzelfde te doen. ‘Vertel eens, wat is je opgevallen?’

 

Lisette Togtema | Verhalenverteller, trainer, procesbegeleider in groepen, teams en organisaties

Mijn werkwoorden

Uitnodigen

Verbeelden

Delen