Netwerksymbiose

0

Kleurrijke vlinders op de vale kop van de krokodil. Hier kan ik echt van genieten. Een wonderlijk beeld. Prooidieren en de rover. Beauties and the Beast. En de krokodil laat het gebeuren, onverstoord.

Kijk je ‘verder’ dan zou je kunnen zien dat de vlinders drinken van de tranen van de krokodil. Het wordt steeds mooier voor een scène in een fabel.

A Caiman Wearing a Crown of Butterflies Photographed by Mark Cowan

Kijk je nog verder (in mijn geval een onderzoekje op het WWW), dan blijkt dat de vlinders via het oogvocht zout en eiwitten binnenkrijgen, nodig voor het leggen van eitjes en andere zaken.

What’s in it for the crocodile?
Bij mij rijst de vraag: what’s in it for the crocodile? Is het eenrichtingsverkeer? Heeft de krokodil er op een of andere manier baat bij? Is het symbiose in de zin van: verschillende soorten leven samen, ze eten elkaar niet op, ze hebben elkaar nodig? Of is het samenleven waarbij de een voordeel heeft en de ander geen nadeel? Zoals de koereiger in de buurt van vee, profiterend van insecten die binnen hapbereik vliegen door neerkomende hoeven op de grond.

Als ik met de bril van de fabelschrijver kijk, dan zeg ik: Het brengt kleur in het leven van die koudbloedige reptiel, zeg nou zelf, de krokodil fleurt ervan op. En als je hem zo ziet, kijk je toch weer even anders naar de krokodil…

Het grotere plaatje
Als ik het aan de reiger (mijn adviseur) vraag, is het antwoord:
‘Lisette, je kan blijven kijken naar de twee individuen en je afvragen of er wederkerigheid is, maar het gaat in essentie om het grotere plaatje.’
‘Het grotere plaatje?’
‘Het netwerk van organismen die met elkaar verbonden zijn en elkaar nodig hebben, anders gezegd, elkaar verrijken.’

Ah, het netwerk.
Goh, die reiger…

No Comments Yet.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *